De liftdeuren schuiven dicht en je kijkt meteen naar het lampje boven de knoppen. In de tunnel onder de rivier merk je dat je je adem inhoudt tot je weer daglicht ziet. Of je zit achterin een volle auto en weet: hier kom ik niet zomaar uit.
Voor veel mensen zit de spanning in kleine of afgesloten ruimtes niet in de ruimte zelf, maar in het gevoel van vastzitten. Niet weg kunnen als je dat wilt, dat is wat het lichaam als alarm oppikt. Dat is heel menselijk, ook al weet je met je verstand dat er niets aan de hand is.
Wat er vaak gebeurt
- Je zoekt meteen de uitgang. Nog voor je goed en wel binnen bent, heb je al gecheckt waar de deur is en hoe snel je eruit kunt.
- Je lichaam schakelt een tandje bij. Je hart gaat sneller, je wordt warm of je hebt het gevoel dat er te weinig lucht is.
- Je gedachten rennen vooruit. Wat als de lift blijft hangen? Wat als ik hier niet weg kan? Eén vraag roept de volgende op.
- Je gaat omwegen maken. Je neemt de trap naar de zesde verdieping, rijdt om om een tunnel te vermijden of kiest altijd de stoel bij de deur.
Die omwegen geven op korte termijn rust. Tegelijk leert je hoofd er iets van: dat het alleen goed ging omdat je de situatie vermeed. Daardoor kan de ruimte waarin je je vrij voelt langzaam kleiner worden.
Wat je kunt doen
- Merk het vastzitgevoel op. Zeg tegen jezelf: "Dit is het gevoel dat ik niet weg kan." Een naam geven aan wat er gebeurt, maakt het vaak iets minder groot.
- Adem rustig uit. Laat je uitademing iets langer duren dan je inademing. Je hoeft niets te forceren, alleen het tempo wat te vertragen.
- Richt je aandacht naar buiten. Tel de knoppen in de lift, kijk naar de lampen in de tunnel, voel je voeten op de vloer. Zo verschuif je je aandacht van wat er binnenin gebeurt naar wat er om je heen is.
- Oefen in kleine stappen. Eén verdieping met de lift, samen met iemand die je vertrouwt. Daarna twee. Elke stap mag klein zijn, zolang je hem zet.
- Blijf even als het spannend wordt. Vaak zakt de spanning als je de situatie de tijd geeft. Dat merk je alleen als je niet meteen weggaat.
- Wees mild over de trap. Soms is de trap gewoon de trap. Je hoeft niet elke dag te oefenen om vooruit te gaan.
Wat je over jezelf mag weten
Dat je je ongemakkelijk voelt in kleine ruimtes, zegt niets over hoe sterk je bent. Je lichaam probeert je te beschermen, alleen reageert het wat eerder dan nodig. Dat kun je stap voor stap bijsturen, in je eigen tempo.
Houdt de angst je erg tegen, bijvoorbeeld omdat je bepaalde plekken of afspraken niet meer durft? Dan kan het helpen om er met je huisarts of een psycholoog over te praten. Je hoeft het niet alleen uit te zoeken.
De deur gaat dicht, maar hij gaat ook weer open. Daar mag je op leren vertrouwen.
Reacties (0)
Nog geen reacties. Wees de eerste.
Plaats een reactie