Je loopt door het park en in de verte zie je een hond zonder lijn. Je hart schiet omhoog. Je zoekt meteen een ander pad, gaat aan de andere kant van de weg lopen of blijft stokstijf staan tot het baasje hem roept. Je wandeling is ineens geen ontspanning meer.
Angst voor honden komt vaker voor dan je denkt. Soms is er ooit iets gebeurd, soms is het er gewoon altijd geweest. In een land waar veel mensen een hond hebben, kom je ze bijna overal tegen. Dat maakt het lastig om de spanning te ontlopen.
Wat er vaak gebeurt
- Je bent constant aan het scannen. Op straat of in het park let je op elke hond in de buurt, ook als je eigenlijk ergens anders aan wilt denken.
- Je lichaam reageert voordat je denkt. Een blaf of een plotselinge beweging en je schrikt, nog voordat je goed hebt gezien wat er gebeurt.
- Je voelt je onbegrepen. "Hij doet niks hoor" is goed bedoeld, maar helpt jou meestal niet.
- Je past je routes aan. Je wandelt minder, gaat niet op visite bij mensen met een hond of mijdt bepaalde straten.
Je reactie is niet overdreven. Je lichaam reageert op iets wat het als onvoorspelbaar ziet. Wel kan de angst groter worden als je alles blijft vermijden.
Wat je kunt doen
- Blijf rustig staan of loop rustig door. Rennen of wild bewegen maakt een hond vaak juist nieuwsgierig. Een rustige houding geeft jou en de hond meer rust.
- Vraag gerust iets. "Wilt u hem even vasthouden?" is een normale vraag. De meeste baasjes doen dat graag.
- Leer honden een beetje lezen. Weten hoe een ontspannen hond eruitziet, maakt hun gedrag minder onvoorspelbaar.
- Bouw contact langzaam op. Kijk eerst van een afstand naar honden, bijvoorbeeld bij een hondenveldje. Later misschien eens een rustige hond van iemand die je kent.
- Kies je eigen tempo. Je hoeft geen hond te aaien om vooruit te gaan. Rustig kunnen doorlopen is al een mooie stap.
- Plan een rustig rondje. Kies tijden en plekken waarvan je weet dat het stiller is, zodat wandelen weer ontspannen kan voelen.
Over anderen
Mensen met een hond vinden het soms moeilijk te begrijpen dat iemand bang is voor hun lieve huisdier. Dat zegt niets over jou. Je mag aangeven wat je nodig hebt, ook als een ander het niet helemaal snapt.
Belemmert de angst je echt, omdat je bijvoorbeeld bijna niet meer naar buiten gaat of bezoek bij vrienden overslaat? Dan is het de moeite waard om er met je huisarts over te praten.
Het kan ook helpen om je eigen vooruitgang op te merken. Misschien bleef je vorige maand nog stokstijf staan en loop je nu rustig door met een beetje afstand. Dat is een echte verandering. Angst wordt vaak niet in één keer kleiner, maar in heel veel kleine momenten die je bijna niet ziet.
Je hoeft geen hondenliefhebber te worden. Het gaat erom dat je weer vrij kunt wandelen.
Reacties (0)
Nog geen reacties. Wees de eerste.
Plaats een reactie