Afzeggen: als opluchting en schuldgevoel tegelijk komen

Het is vier uur 's middags en om zeven uur heb je afgesproken. Hoe dichterbij het komt, hoe zwaarder het voelt. Je typt een berichtje, wist het weer, typt het opnieuw. Dan druk je op verzenden. Even voel je je lichter. Een uur later knaagt het.

Afzeggen uit spanning kennen veel mensen. Het geeft direct ruimte, en dat is precies waarom het zo verleidelijk is. Tegelijk blijft er vaak iets hangen: schuldgevoel, teleurstelling in jezelf, of de angst dat anderen je minder vaak zullen vragen.

Wat er vaak gebeurt

Dat is geen teken van onwil of luiheid. Je hoofd zoekt de snelste weg naar rust. Alleen is die snelste weg niet altijd de weg die je op de lange termijn verder helpt.

Wat je kunt doen

Als je toch afzegt

Soms is afzeggen echt de goede keuze. Omdat je moe bent, ziek, of gewoon even niet kunt. Dat mag. Wees dan net zo vriendelijk voor jezelf als je voor een vriend zou zijn. Stel eventueel meteen een nieuw moment voor. Dan blijft het contact bestaan en voelt het minder als weglopen.

Het gaat er niet om dat je nooit meer afzegt. Het gaat erom dat je merkt wanneer de angst de beslissing neemt in plaats van jij.

Merk je dat je bijna elke afspraak wilt afzeggen en dat je steeds minder mensen ziet? Dan is dat een signaal om serieus te nemen. Praat erover met iemand die je vertrouwt of met je huisarts. Samen kun je kijken welke stappen haalbaar zijn, zodat contact met anderen weer iets wordt waar je ruimte voor voelt.

Afzeggen geeft rust voor een avond. Gaan geeft vaak rust voor langer.

Disclaimer: Dit artikel is informatief en geen vervanging voor professioneel medisch of psychologisch advies.

Reacties (0)

Nog geen reacties. Wees de eerste.

Plaats een reactie

Reacties worden eerst beoordeeld voordat ze zichtbaar zijn.